Today I did a lecture on Second Life for the Hogeschool van Amsterdam in… Almere. For a day called Pimp your web yo! It was a short explanation of some of the work and writings I did on SL. I stated six theses:
1. Second Life is a game.
2. You can do everything you want in Second Life.
3. Second Life is completely new (and has no precedents).
4. Second Life is (all about) sex.
5. Second Life is the new Internet.
6. Currently Second Life is a hype (but for all the wrong reasons.Suffice to say, all but 6. are wrong.

Last week (March 9, 2007) I did a short interview for het Financiële Dagblad. The full text is embedded after the break.

Echte baan via virtuele markt – By Marieke de Wit

Ook op Second Life is de jacht op personeel geopend. Uitzender Randstad gaat virtueel mensen werven. ‘Escortdames doen we niet.’

AMSTERDAM – Na kantooruren gaat het pak uit, de computer weer aan en bestiert de jonge professional zijn eigen bar in de virtuele economie van Second Life. Hij verdient Linden-dollars (de plaatselijke munt) met de verkoop van digitale cocktails of toegangskaartjes. Hij geeft dat ‘geld’ weer uit aan het oppeppen van zijn virtuele pand. Hij is op zoek naar een dj, omdat hij binnenkort ook online dansfeesten wil organiseren.
Vanaf vandaag kan hij, ín Second Life, zijn dj proberen te vinden via uitzendbureau Randstad.
De online wereld Second Life bestaat sinds 2003, maar begon pas vorig jaar snel te groeien. Wereldwijd staan inmiddels vier miljoen mensen geregistreerd. Gebruikers bewegen zich voort (‘navigeren’) zoals in een computergame, met een digitaal poppetje dat ze zelf ontwerpen.
Second Life functioneert als een ‘echte’ economie, met de Linden-dollar als munt. Die kan gekocht worden voor een tegenwaarde in échte dollars, of ter plekke verdiend. Bijvoorbeeld met een eigen bedrijf. Of een baantje ‘in loondienst’. Vorig jaar werden Linden-dollars met een tegenwaarde van 84 mln échte dollars gespendeerd.
Waar gewerkt wordt, is een uitzendbureau nodig om vraag en aanbod bij elkaar te brengen, zo redeneerde Randstad. In de ‘matching machine’, die het bedrijf speciaal ontwikkelde voor Second Life, kunnen baanzoekers vanaf vandaag hun digitale talenten invoeren en bedrijven hun digitale personeelswensen.
‘Dan gaat het deels om heel andere dingen dan in het echte leven’, vertelt Marc Feitsma van Randstad. Bijvoorbeeld: hoe goed kun je ‘navigeren’ in de virtuele wereld? Maar ook talenkennis kan belangrijk zijn, vanwege het internationale karakter van Second Life.
De ‘matching machine’ combineert vervolgens vraag en aanbod Passende functies rollen dan automatisch naar buiten. Alles in het nette, dat wel. ‘Vacatures vervullen voor een digitaal escortbureau, dat doen we niet’, zegt Feitsma.
De matching machine is een vooralsnog gratis dienst waar, zo hoopt Randstad, vooral young professionals (de belangrijkste gebruikers van Second Life) gebruik van zullen maken. Dat is een doelgroep die de uitzender graag aan zich wil binden.
Geld wil Randstad binnenhalen met een tweede dienst: mensen werven die ‘echte’ bedrijven kunnen helpen een rol te spelen op Second Life. Want daarvan zijn er steeds meer. Van IBM tot Philips, van Adidas tot Toyota. Van de Vrije Universiteit tot bureau Berenschot: dagelijks openen nieuwe virtuele vestigingen hun deuren in de digitale wereld.
Die bedrijven hebben mensen nodig die van achter hun computer, als virtueel personage, hun online kantoren willen bemannen. Bijvoorbeeld om bezoekers te ontvangen. ABN Amro heeft zich als eerste klant al gemeld bij Randstad.
Bij die werving komen realiteit en virtuele wereld samen. Randstad zoekt weliswaar in Second Life naar geschikte kandidaten, maar die moeten in de échte wereld op sollicitatiegesprek komen. ‘Het gaat immers om echte functies, met echte salarissen’, zegt Feitsma.
Of al die grote bedrijven met een virtuele vestiging wel op personeel zitten te wachten, is een tweede. David Nieborg, Second Life-kenner en docent media en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam, is kritisch: hij denkt dat er vaak opportunisme in het spel is. ‘Zo’n bedrijf bouwt voor tienduizend euro een pand op Second Life, doet er een persbericht uit en krijgt free publicity ter waarde van tonnen. Dat is snel verdiend.’
Over de diensten van Randstad oordeelt hij voorzichtig positief: ‘Ze doen iets wat er nog niet is. Ik denk dat dat wel wat kan toevoegen. Of ze er veel aan zullen verdienen, betwijfel ik. De economie is groot, maar het gaat vaak om heel kleine bedragen.’
Feitsma zelf is ook terughoudend over de opbrengsten. ‘We willen vooral de mogelijkheden van deze wereld leren kennen.’